Showing posts with label കവിത. Show all posts
Showing posts with label കവിത. Show all posts

Sunday, January 24, 2021

കുട്ടിക്കളി

1.
എല്ലാവർക്കുമിഷ്ടപ്പെട്ട കളികൾ കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും
അന്നും
വൈകുന്നേരമായി.

പോലീസുവേഷക്കാർക്കായി കള്ളനായും
വേട്ടപ്രിയർക്കായി മാനായും
ഓടുന്നതിന്നിടയിലൂടെ
നേരം തീർന്നുപോയി.
നാളെയും വരണമെന്നും,
കുട്ടിയില്ലാത്തകളികൾക്കൊരു രസവുമില്ലെന്നും
പരിയുമ്പോൾ എല്ലാവരും പറഞ്ഞു.

ഓടിക്കാനൊരു കുട്ടിയെ
എല്ലാവർക്കും ഇഷ്ടമാണ്.

2.
കേട്ടുകേട്ട്
അന്നും
നേരം പോയി.
പറയാൻ എല്ലാവർക്കുമുണ്ട് വിശേഷങ്ങള്‍.

ഒച്ചകൾക്ക് ചെവികൊടുത്ത്
അർത്ഥമുണ്ടാക്കുന്നതിന്നിടയിലൂടെ
സൊറ കഴിഞ്ഞു.
അടുത്തതിന്ന്
നിശ്ചയമായും വരണമെന്നു പറയാൻ
പരിയുമ്പോഴാരും മറന്നില്ല.

മിണ്ടാതൊക്കെയും കേൾക്കുന്നൊരാളെ
എല്ലാവർക്കും ഇഷ്ടമാണ്.

3.
കാതുകിട്ടാത്ത വാക്കുകളെ
തോന്നുമ്പോലെ ചേർക്കലാണ്
മുതിർന്ന കുട്ടിയുടെ കളി.


Wednesday, November 18, 2020

തഗ് ലൈഫ്

“എഴുതാതിരിക്കാനുള്ള കാരണങ്ങളിൽ
മടി എഴുന്നേറ്റു നിന്നു.”
ഇതെഴുതിയതോടെ
പ്രാചീനമായ ആ പ്രഹേളിക ആവർത്തിച്ചു.
 
അത്രയും വായിച്ചതോടെ
പ്രഹേളികയെന്ത് വ്യാളിയാണെന്നും
യവനേത് മലയാളം മുൻഷിയെന്നും
നിങ്ങൾ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു.
(വിചാരിക്കും മുന്നേ
വെളിപ്പെട്ടല്ലോയെന്ന്
വികാരംകൊള്ളേണ്ടതില്ല.
അത്ര പഴേ സൂത്രമാണിത്)
 
പരിചയം ഭാവിക്കാത്ത പരിഭവക്കാരേ,
ആദ്യവരികളിലാവർത്തിച്ചത്
“ഇത് കള്ളമാണ്” എന്ന
പഴയ കുരുക്കാണ്.
സുവ്യക്തതയെ വിശദീകരിച്ച് നാണംകെടുമ്പോൾ
പേരുമാറ്റപ്പെരുമാക്കളിരുട്ടുവിതക്കുമ്പോൾ
നിങ്ങൾക്കിതോർമ്മവന്നേക്കാം;
വന്നില്ലെന്നും വരാം.
വന്നാലുപകരിച്ചേക്കാവുന്ന
വെളിച്ചംപച്ചകുത്തുന്ന സാധനമാണ് ഓർമ്മ.
ഇരുട്ടത്തതുവഴിയിലേക്കൊറ്റുമെന്നാണ് വാസ്തവം.
 
വാസ്തവമോ
വിജാകിരിയില്ലാത്ത വാതിലാണ്
അതെപ്പറ്റിയാലോചിക്കുന്നതാണിയാണ്.
എന്തിനെപ്പറ്റിയാണേലും
ആലോചിക്കുന്നതിന്നാണിയാണ്.
അതുകൊണ്ട്,
ആലോചനകളുണ്ട് സൂക്ഷിക്കുക
എന്നെഴുതിവച്ച സുഹൃത്ത്
എനിക്കില്ലായിരുന്നു
 
ഇതുവരെ വായിച്ചതിൽ
പരസ്പരബന്ധംവല്ലതും തോന്നിയാൽ
അങ്ങനൊന്നുമെഴുതുമ്പോൾ ഉദ്ദേശിച്ചിട്ടില്ലെന്നോ
അങ്ങനൊന്നും എഴുതുമ്പോൾ ഉദ്ദേശിച്ചതല്ലെന്നോ
വാക്കുകൾക്ക് അർത്ഥമുണ്ടെന്ന് കരുതുന്നതരം ആളാണ് നിങ്ങളെന്നോ
ആയതിലേന്തേലും തകരാറുണ്ടെന്നോ
പറയാൻ നമ്മളാര്?
 
പ്രവചനീയതയുപേക്ഷിച്ച
തഗ് ലൈഫാണിതെന്നാണാത്മീയാശ്വാസം.
ആശ്വസിക്കാൻ,
അക്രോശിക്കാനും കാരണങ്ങളുണ്ട്.
 
“എഴുതാതിരിക്കാനുള്ള കാരണങ്ങളിൽ
പേടി എഴുന്നേറ്റു നിന്നു.”
എന്നെതെഴുതിയതോടെ
പ്രാചീനമേയല്ലാത്ത ആ പ്രഹേളിക
മടികൂടാതെ ആവർത്തിച്ചു.

Saturday, September 5, 2020

വൈരം

ഇല്ല പൊറുത്തിട്ടില്ല തെല്ലുമിന്നോളം എല്ലാ-
മുറിവുമതേപോലെ നീറി നിൽക്കുന്നുണ്ടുള്ളിൽ
ചിരി നീ ഭാവിക്കുന്നൂ കണ്ടുമുട്ടുമ്പോൾ, പിന്നിൽ
ഞെരിക്കുമണപ്പല്ലിൻ കടുപ്പം ഞാനേ കണ്ടൂ.

സഹനം സമന്വയമെന്നവർ പറഞ്ഞേക്കാം
സഹജീവനോപായചാതുര്യമാമന്ത്രണം.

വഴുക്കുംവാക്കിന്നർത്ഥച്ചതുപ്പിൽ വശ്യസ്മേരം
പുതുക്കും പരിചയത്തിളക്കത്തിന്നു പിന്നിൽ
പടരുംചതി ഒളിവീശുന്ന ചരിത്രത്തിൽ
പതുങ്ങും, ക്രോധം നുരയിടുന്ന പാരസ്പര്യം.

മാരണംവച്ചും നിഴൽക്കുത്തിന്നു നാൾനോക്കിയും
രാപ്പകലുകളൊടിമറയുമാഖ്യായയിൽ
പകയുരുക്കും പൊറുപ്പിന്റെയുലയിൽ നേരാന്നേരം
വെറുപ്പിൻവിഷക്കാ ചുട്ടെടുത്തു തിന്നും നമ്മൾ.

ഉച്ചകോടിപോൽ ഉപചാരസൗമ്യത നീട്ടി
വ്യർത്ഥവാഗ്ദാനങ്ങളാരചിച്ച് കൈകൾ കൂപ്പും
യുദ്ധപൂർവ്വകാലത്തിന്നുത്സവാരവങ്ങളിൽ
ശാന്തിഗീതത്തിൻ രാഗമൂർച്ഛകൾ പടർന്നാലും

രൂപകങ്ങളിൽ നയചാതുര്യം പൊലിപ്പിക്കും
വിനയപ്രച്ഛന്നത്തിൻ മറവിൽ നീ പോറ്റുന്ന
ദുരകൾ, കൗടില്യന്റെ നയനാഗങ്ങൾ ചീറ്റും
വിഷഗീതികളുൾക്കാതെന്നും കോർത്തെടുക്കുന്നു.

നിസ്വനിശ്ശബ്ദമഹാജനത്തിൻ പൊരുളേറ്റി
കെട്ടിപ്പൊക്കിയ വലിപ്പത്തിന്റെ കൺകെട്ടിന്മേൽ
നാദബ്രഹ്മാചാരിമാർ സ്തോത്രഹാരങ്ങൾ ചാർത്തും
പേരുകൊത്തിയകല്ലിൽ പെരുമ പൊടിപ്പിക്കും

പ്രാക്കുകൾ പ്രാരൂപിയായ് പറന്നു വരും, നിന്റെ
സ്മാരകങ്ങളിൽ കാഷ്ടം വിതറും, മൂവന്തിക്ക്
കുറുകിത്തെറിതള്ളിത്തിരിച്ചുപോകും, പല
ലോകരുമച്ചേഷ്ഠയിൽ പ്രേമവായ്പുകൾകാണും.

നിനക്കുതെറ്റാനിടയില്ലിരുട്ടിലും കണ്ണു-
തിളങ്ങും മാർജ്ജാരജാഗ്രതയാലുയിർക്കൊപ്പം
പേരുപോറ്റുവോരരിപ്രാവിന്റെ പറക്കലിൽ
പ്രാക്കിന്റെ ചിറകടി വേർതിരിച്ചറിഞ്ഞിടും.

ആളുമാരവങ്ങളും മറയും, വടുക്കളിൽ
കാലകാളിമകേറും, മയങ്ങും ദുർഭൂതങ്ങൾ.
മറക്കാവെറിയായും വിശ്രാന്തിയെ കൊത്തും
രസഹാരങ്ങളായും പിന്നെന്റെ വരക്കങ്ങൾ.

നാമരൂപി നീ, പേരിൻ പെരുമ നിനക്കൂറ്റം.
പേരില്ലായ്മയിലെന്റെ പടയും പരിചയും.

Friday, January 4, 2019

മുന്നേപ്പോലല്ല!

മുന്നേപ്പോലല്ല
പ്രേമത്തിൻറെ മറ്റേ അറ്റത്
ഇപ്പോൾ അവളാണ്,
സൂക്ഷിക്കണം.

വിരസകാമുകവിശേഷവിസ്മൃതികളേ
വിട!
ചൂതുപോലേ
ചുരംപോലെ
ചുരുളിന്നപ്പുറം
രസനിഗൂഢത.

പ്രേമത്തിലവൾ
പ്രേതഭാഷിണി.
പ്രിയാസക്തമർമ്മരങ്ങളേ
പ്രീതിപ്രസരസുഭാഷിതങ്ങളേ
വിട.

മുന്നേപ്പോലല്ലേയല്ല,
സൂക്ഷിക്കണം.
താളത്തിൻറെ മറ്റേ അറ്റത്
ഇപ്പോൾ അവളാണ്.

അലസകാമുകവിലാസലോലങ്ങളേ
വിട!
വഴുതും വാക്കുപോലെ
വഴിഞ്ഞൊഴുകും പുഴപോലെ
വളവിന്നപ്പുറം
ചുഴിയും കയനീലചാരുത.

പ്രേമത്തിലവൾ
സ്വച്ഛന്ദഗാമി.
ഛന്ദോയുക്തതാളസാരള്യങ്ങളേ
ലളിതപദഗദ്യരേഖീയബോധ്യങ്ങളേ
വിട.


ദേശീയതകളേ
കോയ്മകളുടെ കൊടികളേ
വാജീകരണ യുക്തികളേ
കുന്നായ്മകളുടെ കൂട്ടുത്സവങ്ങളേ
ഭാഷയുടെ അതിരുകളേ...

മുന്നേപ്പോലാകാനാകില്ല.
പ്രേമം
ഇപ്പോൾ അവളാണ്,
രൗദ്ര.
22/4/2018

Thursday, December 13, 2018

കവനതന്ത്രം

നമ്മളൊന്നിച്ച് കിടന്നെണീറ്റ്
രണ്ടുവഴിയായതിൻ ചരിത്രം
മൊഴിവഴക്കത്തിലുളുപ്ലെസ്സായി
അഴലും പുരട്ടിപ്പുറത്തിടേണം

ഒട്ടെരിവേറ്റുവാൻ നിന്റെ ചന്തി,
ഓമനപ്രാമുലയെന്നുമൊക്കെ
നരേറ്ററിൻ ലിംഗാനുഭൂതിസക്തം
തത്ഭവലിംഗങ്ങളാനയിക്കാം.

ശീലിൻപഴക്കത്തിലാധിഹീനം
ശീലിക്കവേണമാവർത്തനങ്ങൾ
വ്യാജം വിതരണനിർവ്വഹണം
പ്രോജ്വലനിർബേജാർ സംവിധാനം.

ആലിംഗനത്തിലെ ലിംഗമൊക്കെ
ആരാഞ്ഞറിഞ്ഞ കുതൂഹലങ്ങൾ
കുത്തിമറിയും നിരൂപണങ്ങൾ
അക്കാവ്യഗരിമയിലുദ്ധരിക്കും.

അടുക്കളച്ചായ്പിന്നിരുട്ടു ഗന്ധം
അലക്കുകല്ലിന്റെ കുതിർന്ന ഭാവം
വാടിനിൽക്കുന്ന ടെറസ്സുറോസ
ബിംബിക്കും പെണ്ണിന്റെ ജീവചിത്രം!

വീറെഴും പെണ്ണിൻ പ്രതിനിധാനം
വേറിട്ടുനിൽക്കും വിധത്തിൽ വേണം
ആർത്തവകാലത്തിനായി മാത്രം
അഞ്ചാറു വരികളെ മാറ്റിവയ്ക്കാം

ജാഗ്രത്തിൽ ജാതിപ്പിശാചുക്കളെ,
ബ്രഹ്മണിക് ലെഫ്റ്റിന്റെ ഹിംസകളെ,
ഹംസയെയദറാക്കും സെക്കുലത്തെ,
ഏജൻസി ചോരാതെ വെളിവിലാക്കാം

പോയകുന്നിന്റെ പ്രതാപകാലം
പായാത്തപുഴയുടെ ദൈന്യരൂപം
പ്രകൃതിസ്നേഹം വഴിഞ്ഞൊഴുകിനീങ്ങും
പ്രകാശസംശ്ലേഷണഗീതിയാക്കാം

നാട്ടുപ്രേമം പൊതിച്ചോറുഗന്ധം
കിട്ടാത്തകോലുമിട്ടായികാണ്ഡം
നാലുമണിപ്പൂവിരിഞ്ഞ സന്ധ്യ
നഗരത്തിരക്കിന്മേലോർത്തു നിൽക്കാം.

ഫേസ്ബുക്കിൽ നന്നായ് കറൻസിയുള്ള
ഭാവാഭിഗമ്യമായന്തരംഗം
തോന്നുന്നിടത്തെന്റർകീയമർത്താൻ
തോന്നുക കൂടിയായാൽ തികഞ്ഞു.

കാറ്റൊത്തു തൂറ്റുക എന്നതാണ്
കാലികമാകുവാനുള്ള തന്ത്രം
പെൺപ്രൊഫൈലായി രമിച്ചകാലം
ഇസ്കൂളിലെല്ലാം പഠിച്ചതാണ്.

ഫേക്കായ കാലത്തിലല്ലേ നമ്മൾ
ഫേസിന്റെ തത്വം തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
ഫാഷനിലാണാണിയായതിന്മേൽ
തൂങ്ങുകയെന്നതിലാണ് കാര്യം.

വേണ്ടുന്നകൂട്ടരോടൊത്തു നിൽക്കാൻ
വേണ്ടും വിരുത്തവും കൂടിയായാൽ
ഉത്തമം കാവ്യം സുലൈക്കുരമ്യം
ഉത്തമേ നമ്മളും വൈറലാകും.

*ഇത്ഥം കാലികകവനതന്ത്രം സമാപ്തം.*

Friday, November 18, 2016

ഇത്തിരികൂടിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിലോ?

ഇത്തിരികൂടിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിലോ?
പ്രേമിക്കുകില്ലായിരുന്നോ? ലോകത്തെ-
പുറത്താക്കുകില്ലായിരുന്നോ? പുറപ്പെട്ടു-
പോവുികയില്ലായിരുന്നോ? പുകിൽമയിൽ
ആടുകയില്ലായിരുന്നോ?
ഭാഗ്യത്തിന്
ഒന്നും നടത്താത്ത യാഥാർത്ഥ്യബോധത്തിൽ
ചുമ്മാ നടന്നു നാം, ഓർക്കാതൊരേസ്റ്റോപ്പിൽ
തെറ്റിയിറങ്ങിയ രണ്ടുപേരെപ്പോലെ
തെക്കുവടക്കുതിരിഞ്ഞു നടന്നുപോയ്.
 
ഇല്ലപിണക്കം പിണങ്ങുവാൻ തക്കതായ്
ഒന്നുമില്ലല്ലോ, തികച്ചുമാകസ്മികം
കണ്ടു, ചിരിച്ചു, പിരിഞ്ഞു നാം, എന്നാലും
ഇത്തിരികൂടിക്കഴിഞ്ഞുരുന്നെങ്കിലോ?

Sunday, October 18, 2015

തിരച്ചിൽ


പൊടുന്നനെ,
അതുവരേത്തൊട്ട
ശ്ലഥസാരങ്ങളും മാഞ്ഞു
വചനങ്ങൾ ഏകാന്തതയ്ക്ക് ചിലമ്പിട്ടു.
നിനക്ക് നൊന്തു.

നേരംതെറ്റിയ വാക്കിൻ നിസ്സഹായത
വാഴ്വിൻമുദ്രയാക്കിയ സാരശൂന്യമാം സന്ദിഗ്ദ്ധത
നീരവമബോധത്തിൽ കുറിക്കുന്നതൊക്കെയും
വിരലൂർന്നുപോം വെള്ളത്തുള്ളിപോൽ ചിതറുന്നു.

അത്രയേയാകുന്നുള്ളൂ മുഴുമിക്കാത്ത വാക്കിൻ
വിഷമാണിങ്ങ് നീലകണ്ഠമായ് കാണുന്നത്.
ആരെയെന്നറിയാത്ത തേടലിൻ തുടർച്ചയിൽ
ആരുടേമല്ലാതായിച്ചിതറിയില്ലാതാകും
തിരയെന്നുണ്മ,
ചാരുനിശ്ചലനിമിഷത്തിൻ
സാന്ദ്രനീലിമ‌‌, മായാവാനകാളിമയാകാം‌‌.

തിരയുന്നോ നീ മൂകം?
തിരയുയർന്നുൾക്കടൽ
നുരയിൽ നിലാവുപോൽ
ശകലങ്ങളാം നമ്മൾ.

Thursday, August 13, 2015

വയലറ്റിനുള്ള കത്തുകൾ

പ്രേമം കവിതയ്ക്കു പറ്റിയതും കാശിനുകൊള്ളാത്തതുമായ കൊഴമാന്തരം പിടിച്ച ഒരേർപ്പാടാണ് എന്ന് വിശ്വസിക്കുന്ന ആളുകൾ ഉണ്ട്. (ആരേം കിട്ടിയില്ലേൽ, തല്കാലം അതിലൊരാൾക്ക് എന്റെ പേരു കൊടുക്കാം.) അങ്ങനത്തെ ഒരാളെ പ്രേമങ്ങളിലേക്കും അതിന്റെ ബേജാറുകളിലേക്കും ആട്ടിയോടിക്കുന്ന കവിതകൾ "വയലിറ്റിനുള്ള കത്തുകളിൽ' ഉണ്ട്. എങ്ങിനെന്നാൽ,
"നീ സ്നേഹിക്കുന്നു എന്നറിഞ്ഞിട്ടും
ഒരാൾ അഹങ്കരിക്കുന്നില്ല എങ്കിൽ
അയാൾക്ക് എന്തോ കുഴപ്പമുണ്ടെന്നു വേണം കരുതാൻ" എന്ന് പറഞ്ഞ്, പ്രേമം വിനയപ്പെടുത്തും എന്ന പഴയപേച്ചിനെ പുറത്താക്കികൊണ്ട്‌ പ്രേമിച്ച് അഹങ്കരിക്കാനുള്ള വഴിതെളിയിച്ചുകൊണ്ടുമാണ് ആട്ടിപ്പായിക്കൽ സാധിക്കുന്നത്.
"വെട്ടിത്തിരുത്താനാകാത്ത
നിസ്സഹായതയാണ്
ഓർമ്മ.” എന്നു മറ്റൊരു കത്തിൽ. വസന്തത്തോട് പേരു ചോദിച്ച് കവിതക്കാരനാണല്ലോ, വസന്തവുമായുള്ള പൊതുഇടപാടുകൾ പ്രണയികൾക്ക് പതിച്ചു കൊടുത്തതാണല്ലോ എന്നൊക്കെ കരുതി ക്ഷമിക്കാം. "ആദ്യം മരിച്ചാൽ/ നിന്നെ ആരു നോക്കുമെന്നാല്ലയിരുന്നു/ ആരെല്ലാം നോക്കുമെന്നായിരുന്നു സങ്കടം" എന്ന് സ്നേഹത്തിന്റെ വാസ്തവ അല്ലെങ്കിൽ സ്വാർത്ഥത്തെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞ ആളാണ്. പക്ഷേ,
"സ്നേഹിക്കുന്നതിനേക്കാൾ
സങ്കടകരമായി
എന്തുണ്ടീഭൂമിയിൽ" എന്ന ചോദ്യം മാപ്പർഹിക്കുന്നതായി തോന്നുന്നില്ല.
അതുകൊണ്ട്, പ്രേമത്തിന്റെ പൈറേറ്റടോ‌ അല്ലാത്തതോ ആയ കോപ്പികണ്ട് കയ്യടിക്കുന്നതാണ് തൊന്തരവുകൾ കുറക്കാൻ നല്ലത്.
പ്രേമിക്കുന്നവർ ഈ പുസ്തകം കൂട്ടുകാരിക്കോ കൂട്ടുകാരനോ കൊടുക്കാതിരിക്കുക. പ്രേമിക്കാത്തവർ, ഈ പുസ്തകം വായിക്കാതിരിക്കുക. എന്തെന്നാൽ, ഇത് നിങ്ങളെ പ്രേമിപ്പിക്കാനോ തദ്വാരാ കത്തെഴുതിപ്പിക്കാനോ ഇടവരുത്തിയേക്കാവുന്ന ഒരു കിത്താബാണ്.
Anything that can possibly go wrong, does- എന്നാണല്ലോ മർഫീടെ നിയമം പറയുന്നത്. അച്ചേലിക്ക്, ഈ പുസ്തകം വായിച്ചാലും ഇല്ലേലും, വരാനുള്ള പ്രേമം സെൻസർബോർഡിൽ തങ്ങില്ല. ആകയാൽ, "വയലറ്റിനുള്ള കത്തുകൾ വായിച്ചിട്ട്" പ്രേമപ്പെടുന്നതോ പ്രേമത്തിൽ തുടരുന്നതോ ആണ് വായിക്കാതെ പെടുന്നതിനേക്കാൾ നല്ലത് എന്നാണ് ഇപ്പോൾ എന്റെ ഒരു ഇത്.

വയലറ്റിനുള്ള കത്തുകൾ-കുഴൂർ വിൽസണാൽ വിരചിതം.
സൈകതം ബുക്സ് പ്രസാധനം.

Monday, March 16, 2015

വാക്കും വക്കാണവും


നിന്നെക്കുറിച്ചുമാത്രമെന്ന്
നീയും കരുതുമെന്ന് പേടിച്ച്
പ്രേമത്തെ എഴുതുന്നില്ല.
തെറ്റിദ്ധരിക്കാൻ‌ പോലും
തുല്യാവകാശമല്ല,
തന്നിലേക്കെത്താത്ത
അളവുകോലുകളിൽ
കോലംവരച്ച നമുക്ക്.
(ധാരണകളേ ഇല്ലാത്തവരുടെ തെറ്റിദ്ധാരണകളെക്കുറിച്ചും
തെറ്റിദ്ധാരണയുമൊരു ധാരണയാണെന്നതിനെക്കുറിച്ചും
നമുക്ക് ഉപന്യസിച്ച് രസിക്കാം.)


വിഷത്തിനുമാത്രം വിലകുറഞ്ഞ ബജറ്റില്
പ്രേമം പരാമർശിയ്ക്കപ്പെടുന്നില്ല.
പ്രേമം നികുതിവിമുക്തമാക്കാൻ
ആരോ കോഴകൊടുത്തിട്ടുണ്ട്.
(ഹോ! അത് ഞാൻ പോലുമാകാം.)
വാർത്തയാകായ്കയാൽ
വിശ്വസിക്കപ്പെടാത്ത
ഒരു ധനകാര്യം.
അങ്ങനെ,
പ്രേമത്തിന്റെ ബജറ്റ് ചർച്ച
പ്രതികളിൽ
പക്ഷപാതത്തിൽ പിരിയട്ടെ.
താങ്ങുംതൂങ്ങുമായ വിലയെക്കുറിച്ച്
പ്രേമമേജീവിതക്കാർ തർക്കിക്കട്ടെ.
പ്രേമത്തിന്റെ പ്രതിപക്ഷത്തോ ഭരണപക്ഷത്തോ
എനിക്ക് വോട്ടുണ്ടെന്നു തോന്നുന്നില്ല.)
അങ്ങനെ,
പ്രേമത്തിന്റെ ബജറ്റ് ചർച്ച
പ്രതികളിൽ
പക്ഷപാതത്തിൽ പിരിയട്ടെ.
താങ്ങുംതൂങ്ങുമായ വിലയെക്കുറിച്ച് 
പ്രേമമേജീവിതക്കാർ നടുത്തളത്തിലിറങ്ങട്ടെ.
പ്രേമത്തിന്റെ പ്രതിപക്ഷത്തോ ഭരണപക്ഷത്തോ
എനിക്ക് വോട്ടുണ്ടെന്നു തോന്നുന്നില്ല.

വകമാറ്റിച്ചെലവഴിച്ച
വെളിവുകേടത്രേ പ്രേമം.
കലഹാന്തരവിശ്രാന്തികളെ
ജീവിതമെന്ന് ചമയിച്ചപ്പോൾ
അതോർക്കാതിരുന്നതാണ്. 

ഓർമ്മ പ്രേമത്തിനു ഹാനികരം
എന്ന് ഞാനിനി ടീഷർട്ടിൽ കുറിക്കും.
വൈകിയ വെളിവ് ആറിയ കഞ്ഞി
എന്ന് നിനക്കും കുറിക്കാം.

വാക്കും വക്കാണവുമാണ് നമ്മുടെ ഉണ്മ.

Saturday, March 7, 2015

ഫേസ്‌‌ബ്ബുക്കിൽ ഒരു പ്രണയ വിലാപം


ഏത് നിമിഷവും അൺഫ്രണ്ട് ചെയ്യപ്പെട്ടേക്കാവുന്ന
എന്തോ ഒന്നു മാത്രമാണ്
നമ്മുടെ പ്രൊഫൈലുകളെ ബന്ധിപ്പിക്കുന്നത്.
എന്നിട്ടും,
ഓരോ‌ ലോഗിനിനു ശേഷവും
നിന്റെ ഫ്രണ്ട് ലിസ്റ്റിൽ
ഞാൻ എന്റെ പേരു തിരയുന്നു.

ഞാൻ പ്രൊഫൈൽ പിക് മാറ്റി
നീ ലൈക്ക് ചെയ്തില്ല.
ഞാൻ പോസ്റ്റിട്ടു
നീ ഷേർ ചെയ്തില്ല
ഞാൻ ഫീലിംഗ്സ് സ്റ്റാറ്റസിട്ടു
നീ ഒരു സ്മൈലിപോലും തന്നില്ല.

ബ്ലോക്കു ചെയ്യപ്പെടും മുമ്പ്,
ഫേക്കാകാനാകാതെപോയൊരു പ്രൊഫൈൽ
അപ്ഡേറ്റ് ചെയ്തത്
ഞാൻ റീപോസ്റ്റ് ചെയ്യുന്നു.
"നമ്മുടെ പ്രൊഫൈലുകൾക്കിടയിൽ എന്താണ്?”
കപടലൈക്കുകാരായ കള്ളപ്രൊഫൈലുകളെ
നീ കരുതിക്കോൾക.
പരദൂഷകരായ മ്യൂച്വൽ ഫ്രണ്ടുകളെ
നീ ശ്രദ്ധിച്ചു കൊൾക.
ഫോട്ടോഷോപ്പ് ചിത്രങ്ങളില്
വൈറസുകൾ ഒളിപ്പിച്ച്
വെബ്ബിടങ്ങളെ അവർ പ്രലോഭിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്.

നീ എന്ന ട്രോജൻകുതിര
എന്റെ ഹാർഡ്‌‌ഡ്രൈവിനെ
മാൽവേർകോളനിയാക്കിയിരിക്കുന്നു.
ഒരു റീസ്റ്റാർട്ട് ഇനി വേറുതെയാണ്.
ആകയാൽ
ഡീ ആക്റ്റിവേഷനെന്ന ഒളിയിടം ഉപേക്ഷിച്ച്
ഉയിർപ്പിന്റെ സാധ്യതകളെ നിഷേധിച്ച്
എന്റെ പ്രൊഫൈൽ ഡിലീറ്റ് ചെയ്യുന്നു.

Thursday, February 12, 2015

മരത്തിന്റെ കഥ


കാറ്റെഴുതിയ ആമുഖം

നിന്നേടത്തുനിന്ന്
ലോകം ചുറ്റിയ മരത്തിൽ
ദേശാടനത്തിന്റെ രഹസ്യങ്ങൾ കൂടുവയ്ക്കുന്നു.

ഒന്നാമദ്ധ്യായം: വിത്ത്
മണ്ണിനുമാത്രം വായിക്കാവുന്ന
ജലംകൊണ്ടു തെളിയുന്ന ഓർമ്മകൾ.

രണ്ടാമദ്ധ്യായം: വേര്
ആഴത്തിന്റെ രഹസ്യത്തെ
കെട്ടിപ്പുണരുന്ന ജീവിതം.

മൂന്നാമദ്ധ്യായം: പച്ച
സൗരമഞ്ഞയുടെ പ്രണയഗേഹം.

നാലാമദ്ധ്യായം: ഇല
ചിറകില്ലാത്തതെല്ലാം ചിതലെടുമെന്ന്
തിരിച്ചറിയുന്ന ഹേമസംക്രമം.

അഞ്ചാമദ്ധ്യായം: ഉടൽ
കാലം വളയിടുന്ന കാതൽ.

ആറാമദ്ധ്യായം: പൂവ്
വസന്തത്തിന്റെ രൂപകം.

ഏഴാമദ്ധ്യായം: കനി
വേനലുമ്മകൾ തുടുപ്പിച്ച മാംസം.

Monday, December 8, 2014

അയാളും ഞാനും തമ്മിൽ


താങ്ങാനാരുമില്ലായ്കയാൽ
തളർച്ചഭാവിക്കാനാകാതെ
തനിച്ചിരിക്കുന്നൊരാളെ
ഞാനറിയുന്നുണ്ട്.
ഉള്ളിലേക്കുള്ളിലേയ്ക്ക്
വേവാഴ്തിയ ഗ്രീഷ്മം
ശിലാഹൃദയം കൊടുത്തത്
കാണുന്നുണ്ട്.
ശില്പമായ് കണ്ടെടുക്കപ്പെടാത്ത
ശിലയുടെ ധ്യാനാതപം
പൊള്ളിക്കുന്നുണ്ട്.
വരാത്ത വർഷത്തിന്റെയും
മിന്നലെയ്ത മേഘത്തിന്റേയും കൗര്യം
അനുഭവിക്കുന്നുണ്ട്.
ചുംബിക്കാതെ പിരികയാൽ
മുറിവായിത്തുടരുന്ന
ചുണ്ടുകളുടെ പിടച്ചിൽ പേറുന്നുണ്ട്.

മാപിനികൾ കുറിക്കാത്ത
ഏകാന്തതയുടെ അർത്ഥാന്തരങ്ങൾ
ഞാൻ പഠിച്ചത്
അയാളിൽ നിന്നാണ്.

ഇപ്പോൾ
നേരം തെറ്റിയവന്റെ നിസ്സഹായതകളിൽ
അയാളെയും എന്നെയും
എനിക്ക് മാറിപ്പോകുന്നു.

Monday, November 24, 2014

ഒന്നും സംഭവിച്ചിട്ടില്ല.


ഇല്ല,
ഒന്നും സംഭവിച്ചിട്ടില്ല.
മറ്റൊരില കൊഴിഞ്ഞിട്ടില്ല.
കാറ്റുവീശിയിട്ടില്ല.
എല്ലാം പഴേപോലെ
നീരവം. നിരാഭം.

ചിരിച്ച് തിരിയുമ്പോൾ,
നിന്റെ കണ്ണു നനഞ്ഞെന്നും
എന്റെ തൊണ്ടയിടറിയെന്നും
വെറുതേ തോന്നിയതാണ്.
കണ്ണിൽ കരടുപോയതോ
ഓർക്കാപ്പുറത്ത് ഒരു ചുമ വന്നതോ‌ ആകാം.
ഇല്ല, ഒന്നും ഉണ്ടായിട്ടില്ല.

കടലിരമ്പിയതും
കാറ്റാർത്തതും
മറ്റെവിടെയോ‌ ആണ്.
അടയാളങ്ങളുടെ പുസ്തകത്തിൽ
വെളിപാടുകളുടെ അർത്ഥം തിരഞ്ഞത്,
നഷ്ടപ്പെട്ടത്,
ആർത്ത് ചിതറിയത്,
പുറത്തില്ല്ലാത്ത ഏതോ‌ നമ്മളാണ്.

ഇല്ല,
ഒന്നും സംഭവിച്ചിട്ടില്ല.
കടലിരമ്പുന്നതും
കാറ്റാർക്കൂന്നതും
മറ്റെവിടെയോ‌ ആണ്.
നമ്മൾ
ഇപ്പോൾ
ഇവിടെയാണ്.
ഒന്നും സംഭവിക്കാത്ത ഇവിടെ.

Monday, October 27, 2014

പല്ലുതേയ്ക്കാത്ത പ്രേമം


ഒന്നാമത്തെ ഉമ്മയ്ക്കുശേഷം
വായ്നാറ്റത്തെപ്പറ്റിപ്പറഞ്ഞതിനാല്‍
പ്രണയത്തില്‍ നിന്നു പുറത്താക്കപ്പെട്ട ഒരാള്‍
സഹനത്തെ ഉപന്യസിച്ച്
സമരസത്തെ തിരിച്ചറിയുന്നു.

ഓടക്കുഴല്‌
ആട്ടിന്‍‌പറ്റം
മലഞ്ചെരിവുകള്‍.
മുന്തിരിത്തളിരുകള്‍
മാതളനാരകങ്ങള്‍
അതികാലത്തെ ഗ്രാമത്തുടിപ്പുകള്‍.
ഹോ...
എന്തൊക്കെയയാരുന്നു...

ഇപ്പോൾ
കാല്പനികതയില്‍ നിന്നും പുറത്താക്കപ്പെട്ട രൂപകം
വാസ്തവത്തിന്റെ കല്ലിൽ
തലതല്ലുന്നു.
ഓടക്കുഴല്‍ മധുരയ്ക്കോ
മാവിന്റെ മുകളിലേക്കോ പോകുന്നു.
കാലിൽക്കൊണ്ടമുള്ളാണ്
മാരമുദ്രയെന്ന്
ശകുന്തള തിരിച്ചറിയുന്നു.
'ആ മനുഷ്യന്‍ താന്‍ തന്നെയെന്ന്'
സോളമന്ന് വെളിപ്പെടുന്നു.

ആകയാല്‍,
പാട്ടിലാക്കാതെ
പാട്ടിലാക്കാതെ
പല്ലുതേയ്ക്കാത്ത പ്രേമമേ...
പാടുപെട്ടാണ്‌
പാടുപെട്ടാണ്‌
പാടുനോക്കുന്നതിപ്പൊഴും.

Sunday, July 6, 2014

അപേക്ഷ


എന്റെ ദൈവമേ
എന്റെ ദൈവമേ
എന്നെ പ്രണയത്തിലേക്ക് നയിക്കരുതേ.
അഗ്നിയാലും ജലത്താലും സ്നാനം ചെയ്യപ്പെട്ട ജീവനെ
ഇനിയും, പ്രണയം കൊണ്ട് പരീക്ഷിക്കരുതേ.

പക്ഷികള്‍ ഉപേക്ഷിച്ച മരം
ഋതുക്ക‌ളോടെന്നപോലെ
നിരാസങ്ങളോട്‌
ഞാന്‍ കലഹിയ്ക്കട്ടെ.
വസന്തത്തിന്റെ തട്ടകത്ത്
ഗ്രീഷ്മത്തിന്റെ തീച്ചിലമ്പിടട്ടെ.
എന്നെ വര്‍ഷത്തിന്റെ ഇരയാക്കാതെ വെറുതെ വിടൂ.

ഓര്‍മ്മകളെ
മഞ്ഞകളില്‍ നിക്ഷേപിച്ച്‌
ഉന്മാദത്തിന്റെ നീലപ്പൂക്കളെ
ഉപേക്ഷിച്ചതാണ്.
നിറംകൊണ്ട് വ്രണപ്പെട്ട്
ചായങ്ങള്‍ കളഞ്ഞതാണ്‌.
പ്രണയതീക്ഷ്ണത്തിലേക്കുപേക്ഷിച്ച്,
പൂര്‍‌വ്വകാലത്തിലേക്ക് പുരസ്കരിച്ച്,
എന്റെ ജലച്ചായങ്ങളെ മുറിപ്പെടുത്താതെ, പോകൂ.

പ്രണയത്തോളം പര്യാപ്തമായ സന്ദേഹമില്ലെന്ന്
എന്റെ സ്പന്ദങ്ങള്‍ മന്ത്രിയ്ക്കുന്നു.
ദൈവമേ,
ആബോധത്തിന്റെ ശിലകളില്‍
ഇലമുളച്ചിവേരുകള്‍
ഇനിയുമൂറാത്തിനിപ്പിന്റെ
പൊരുളുതിരയുന്നതെന്തിന്‌?

വാക്കുകള്‍ ആത്മഹത്യ ചെയ്യുന്ന
ഭാഷയുടെ മുനമ്പില്‍
എന്റെ പലായനങ്ങള്‍ അവസാനിക്കുന്നു.
എന്റെ പ്രണയമേ
എന്റെ പ്രണയമേ
ഉന്മാദങ്ങളുടെ പ്രകര്‍ഷങ്ങ(ണ)ളിലേക്ക്
എന്റെ ഏകാന്തതകളെ നയിക്കരുതേ.

എന്റെ ദൈവമേ
എന്റെ പ്രണയമേ
എന്റെ പ്രണയമേ
എന്റെ ദൈവമേ
നിന്റെ ആലിംഗനങ്ങളില്‍ നിന്ന്
എന്നെ മാറ്റിനിര്‍ത്തണേ
ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടവരുടെ സ്ഥലികളില്‍
ഉന്മാദസന്ത്രാസസന്ദേഹരഹിതം
ഞാന്‍ ജീവിതം പൂരിപ്പിക്കട്ടെ.

എന്റെ ദൈവമേ
എന്റെ പ്രണയമേ
നിന്റെ ആലിംഗനങ്ങളില്‍ നിന്ന്
എന്നെ മാറ്റിനിര്‍ത്തേണമേ...

Sunday, June 8, 2014

തീര്‍ച്ചകള്‍

നീ നട്ട മരത്തിന്റെ
പച്ചക്കൊമ്പുകള്‍ വെട്ടി
മഴുവിന്നുകൈയിട്ട
പാതകിയ്‌ക്കിവന്റെ പേര്‍.
എനിക്കു പിറക്കുന്നവന്‍
എന്റെ പര്യായമാകും
അതിനാല്‍ പെണ്ണേ
ഒരു മകളെത്തരിക നീ.
അവള്‍ നിന്‍ തുടര്‍ച്ചയായ്
മണ്ണിന്റെ മഹാബോധ-
ഹരിതഹൃദയത്തിന്‍
ഉറവില്‍ തെഴുക്കട്ടെ.
ആഴത്തില്‍ വേരോടുന്ന
മരത്തിലവളുടെ
സ്വാതന്ത്ര്യബോധത്തിന്റെ
ഇലകള്‍ ചിരിക്കട്ടെ.

മാഞ്ഞുപോകട്ടേ എന്റെ
മുദ്രകള്‍, ഇനിയും നിന്‍
പാരതന്ത്ര്യത്തിലെന്റെ
പാപമോചനത്തിന്റെ
പാതകള്‍ തുറക്കുന്ന
പാതകിയാകാന്‍ വയ്യ.
അതിനാല്‍ പെണ്ണേ
പുത്രരില്ലാത്ത ജന്മത്തിന്മേല്‍
വിരമിക്കട്ടെ എന്റെ
വംശഗാഥകളൊക്കെ.

കുമ്പസാരിച്ചതല്ല
ത്യാഗിയായതുമല്ല
നൃശംസജന്മത്തിന്റെ
തീര്‍ച്ചകള്‍, അത്രമാത്രം.

അത്രമാത്രമേയുള്ളു
ബാക്കിയായ് നീയേയുള്ളു.
അത്രമാത്രമേ വേണ്ടൂ
ബാക്കിയായ് നീയേ വേണ്ടൂ

Wednesday, April 16, 2014

തനിച്ചിരിക്കുമ്പോള്‍ ഓര്‍മ്മിക്കുന്നത്

തനിച്ചിരിക്കുമ്പോള്‍
നീ ഓര്‍മ്മിക്കുന്നത്
എന്റെ പേരായതിനു
ദുര്യോഗം എന്ന് പരിഭാഷ.
പരിഭാഷകളില്‍
ചോരുന്ന ജീവിതത്തെ
പ്രണയമെന്ന് ഉപഹസിക്കാം.

വാക്കുകളെ പുറത്താക്കിയ
അവിശ്വാസപ്രമേയത്തിനു
കൈപൊക്കിയ നിമിഷമാണ്‌
നമുക്കിടയിലെ പാലം.
അതിന്നടിയിലൂടെ
കടലുതേടുന്നു
അപരിചിതമുഖങ്ങളുടെ നദി.

പറയാത്ത വാക്ക്,
പരിചയിക്കാത്ത നമുക്ക്
അഭയമാകും.
ഓര്‍മ്മക്കയറില്‍ നിലതെറ്റാതിരുന്നാല്‍
നാം അവിടെത്തും.
നിന്റെ വാക്ക്
എന്റെ അര്‍ത്ഥമാകും.
തനിച്ചിരിക്കുമ്പോള്‍
ഓര്‍മ്മിക്കുന്നതിനു
പരിഭാഷകള്‍ വേണ്ടാതാകും

Thursday, February 6, 2014

ഒറ്റി

ഒറ്റാലുവച്ച ശീലം
കനംവച്ചതാം ബോധം
ജലത്തിന്‍ സുതാര്യത്തില്‍
ചതിവിന്‍ കുട്ടിക്കാലം.
കൊതിപ്പിച്ചിരയാക്കും
ചൂണ്ടലിന്‍ ചാതുര്യത്തെ
വാക്കിന്റെ തുമ്പില്‍ ചേര്‍ത്ത്
പരിണമിച്ചൂ പ്രായം.

തോടിന്റെ വേഗത്തിനെ
അക്വേറിയച്ചതുര
ചാരുതയായിപ്പുനര്‍-
നിര്‍‌വചിക്കുന്ന നേരം
ചില്ലുകൂട്ടിനുള്ളിലും
മത്സ്യസ്വാതന്ത്ര്യം,
കടല്‍നീലിമകാണാക്കണ്ണില്‍
നിര്‍‌വൃതിത്തിരയേറ്റം.

ആഴത്തെ, സുതാര്യത്തെ
ഒറ്റാലായ് മാറ്റും
അതിജീവനകല വെട്ടി
ഒറ്റിയെന്ന വാക്കിനെ.

വാക്കിനാരധികാരി?
ഇരിക്കാനൊരുചില്ല
ഇല്ലാത്ത കിളിപോലെ
ചോദ്യങ്ങളലയുന്നു.

ചിരിച്ചതുപ്പിന്‍ നിന്നു
ചോദ്യത്തെ വിഴുങ്ങുന്നു
പ്രാണായാമശീലിത
ശാന്തയൗവ്വനസാരം.

Saturday, December 14, 2013

അരണ്യകം

കുടയുള്ളാരും
കൂട്ടിനില്ലായ്കയാല്‍
നനഞ്ഞൊലിച്ചു നില്‍ക്കുന്നൂ
നാം ചാഞ്ഞിരുന്ന മാമരം.

എറെ ഗ്രീഷ്മവിഷാദങ്ങള്‍
ഏറ്റുവാങ്ങിക്കടുത്തതാം
കാത്തിരിപ്പിന്നൊടുക്കത്തെ
കാറ്റില്‍ വന്ന പേമഴ
രാപ്പാതയില്‍ തനിച്ചാക്കി
മടങ്ങിപ്പോയ് അപ്പൊഴും
മടുക്കാത കൂടെ
പെയ്തുപോരുന്നൂ മരം.

ഈറന്‍ കാറ്റുലയ്ക്കുമ്പോള്‍
വേരോളം വിറയ്ക്കുന്നൂ
നീ പോയതില്‍പ്പിന്നെ
ഒറ്റയായീ മരങ്ങളും.
തണുക്കിലും ഇനി വിറയ്ക്കില്ല
നാമന്നിരുന്ന ചില്ലകള്‍
ഏറെ നീണ്ടതെറ്റിന്ന്
വെട്ടിക്കളഞ്ഞതൊക്കെയും.

മാനത്തേക്കുയര്‍ത്തിയ
മുറിഞ്ഞ കയ്യില്‍, കൊള്ളിയാന്‍
നാവുനീട്ടിയാകാശ-
ഭ്രാന്തുപൊട്ടിച്ചിരിക്കവേ
ആഴത്തിന്റെ രഹസ്യങ്ങള്‍
തൊട്ടുപേടിച്ച വേരുകള്‍
കെട്ടിപ്പിടിക്കുന്നുണ്ടാകും
മണ്ണിന്നാര്‍ദ്രമനസ്സിനെ.

വിചാരണയ്ക്കെടുക്കാത്ത
തടവുകാരന്റെ ദു‌ര്‍‌വ്വിധി
വേരാഴ്തിയ വാഴ്വിന്റെ
അരണ്യം നിന്റെ ജീവിതം.
വേരുള്ളത്ര കാലവും
ഋതുക്കളോടൊത്ത് മാറണം.
തളിരിടാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നു
തനിച്ചെന്നുറച്ച മാമരം.

ഒരു പൂവ്.
വേരിന്‍ കിനാക്കളില്‍
പൊടിച്ചുവോ വീണ്ടും
ജലസ്മൃതി.

Tuesday, November 26, 2013

അവ്യക്തം

 അപര്‍ണ്ണയുടെ  Blurred Visions ന്റെ തര്‍ജ്ജമ

വരയ്ക്കുക എന്നാജ്ഞ.

നേരെയാകണം വര.
കറുപ്പില്‍ ഇടത്തോട്ട്
വെളുപ്പില്‍ വലത്തോട്ട്.

അയത്നമനുസരിച്ച-
തിശയിച്ചെന്‍ വര.

കറുപ്പും വെളുപ്പുമായ്‌
മരത്തെ വരക്കുക.

ആജ്ഞകള്‍ തുടരുന്നു

ചായങ്ങളൊക്കെയും തിരിച്ചു കൊടുത്തു ഞാന്‍
തിരിഞ്ഞു നടക്കുമ്പോള്‍ നിറഞ്ഞൂ കണ്ണുകള്‍
കറുപ്പും വെളുപ്പുമായ്
എങ്ങനെ? മരത്തെ ഞാന്‍?

ഗാധത്തിലഗാധത്തില്‍
പ്രായപ്പകര്‍ച്ചകളില്‍
വേരുകള്‍ നിത്യചാരികള്‍.

പച്ചയായ് മഞ്ഞയായ് കാവിയായ്
നിറങ്ങളൊക്കെയും  കെട്ടിപ്പുണര്‍ന്നുടല്‍.

കാറ്റത്തുലയണോ
കാതല്‍ കടുക്കണോ
അനിശ്ചയം ചില്ലകള്‍.

വാസന്തശരത്തുകള്‍
കുഴക്കുന്ന ഇലകള്‍.

പാപപുണ്യങ്ങളെ പങ്കിട്ട്‌ കായകള്‍.

പറയുകെങ്ങനെ
വെറും കറുപ്പിലും വെളുപ്പിലും
ഞാന്‍ വരക്കും സാകല്യം?

മങ്ങിയ കാഴ്ച്ച കൊണ്ട്
ജീവിതം വരയ്ക്കാതെ
ആകയാല്‍ അകലേക്ക്
പോകുന്നൂ സുഹൃത്തേ ഞാന്‍.

Blog Archive