Friday, August 16, 2013

അരൂപിയുടെ സൗഹൃദം

ഉള്ളുണങ്ങാത്ത മുറിവുപോലെ
അദൃശ്യം
ഓര്‍മ്മകളില്‍ അരൂപിയുടെ
സൗഹൃദം.
ആഴങ്ങളില്‍ പടര്‍ത്തുന്നു
ആഘോഷവേരുകള്‍
മരണം.
പണിതീരാത്ത ജീവന്റെ
ഏതോ നിലയില്‍ നിന്നു
ചിതറിവീണ്‌
ചിത്രത്തിലെ ചിരിയിലേക്ക്
ചുരുങ്ങുന്നു പരിചയം.

ചോരയില്‍ നിറം ചേര്‍ക്കുന്നു
ഉയരെപ്പാറും പതാകകള്‍.

കലാശംകൊട്ടി.
അരങ്ങത്ത്
വേഷക്കാരനൊറ്റയായ്‌.
ആടിത്തീരാ വിഷാദങ്ങള്‍
ചുട്ടികുത്താനൊരുക്കമായ്.

ഏറ്റം നല്ല പദമാടി
കൂട്ടുകാരീ പിരിഞ്ഞു നീ.
ഉള്ളരങ്ങത്തരൂപികള്‍
തുടരുന്നവ്യക്തമുദ്രകള്‍.

പേരോ മുഖമോ ഓര്‍മ്മയില്‍ ഇല്ലാത്ത, ഇനി ഒരിക്കലും കാണാനാകാത്ത, ആ കൂട്ടുകാരിക്ക്.

4 comments:

ajith said...

അരൂപമെങ്കിലും സൌഹൃദം സൌഹൃദം!

Pradeep Kumar said...

ഹൃദയത്തില്‍ നിന്നും തലച്ചോറില്‍ നിന്നും ഒരേ സമയം രണ്ട് നീര്‍ച്ചാലുകള്‍ ഒഴുകി വന്ന് കവിതയായി രൂപാന്തരം പ്രാപിക്കുന്നത് ഇവിടെ കാണാം......

സൗഗന്ധികം said...


നല്ല കവിത

ശുഭാശംസകൾ...

Anu Raj said...

കൊള്ളാം ഇഷ്ടപ്പെട്ടു..പ്രത്യേകിച്ചും തലക്കെട്ട്

Blog Archive